Philippinae typhone Kalmaegi vastatae

Typhon, Kalmaegi nominatus, maxima damna faciens in Philippinis saeviit. Nonaginta tres (93) homines mortui sunt, sed non est dubium, quin numerus mortuorum etiam maior sit, cum multi cives adhuc quaerantur. In provincia Cebu, quae post multa decennia pessima inundatione afflicta est, septuaginta sex (76) homines vitam amiserunt et plus ducenta milia (200.000) ex domiciliis expulsa sunt.

Clades aqua, non vento, definita est. Spatio viginti quattuor (24) horarum centum octoginta tria (183) millimetra in Cebu pluit, quae pluvias per totum mensem exspectatas (131 mm) superaverunt. Pamela Baricuatro, provinciae gubernatrix, tempestatem descripsit rem omnino inauditam, cuius vis aquarum autocineta, domos, quin etiam ingentia receptacula metallica traheret.

Clades aliis calamitatibus aucta est. In insula vicina Negros largi imbres super montem ignivomum nomine Kanlaon fluxum luti emiserunt, quo domus obrutae sunt. Praeterea, helicopterum militare, dum auxilium humanitarium habitantibus suppeditare conatur, in terram decidit, quo factum est, ut sex milites interirent.

Salvatoribus complures denos homines adhuc quaerentibus, typhon Kalmaegi fines Philippinos relinquens vires super Mare Sinense Australe colligit. In exspectatione est typhonem vespere diei Iovis in Vietnamiam perventurum esse. Quam ob rem regimen Vietnamiense ad pessimam rerum condicionem se praeparat. Magistratus Sinenses quoque de calamitate praemonuerunt. Clades monitionem virorum doctorum confirmat, mutationem climaticam typhones saeviores et exitiosiores reddere.

(Scripsit Alex Augusto Marcelo)